KOKULAR  GEÇMİŞE YOLCULUK YAPTIRIR..

Nasılda canını acıttı , hergelen…elleri kolları bağlanmış dağlara, bacaklarıda suda kendini kurtaramadı işte ,masaldaki Gulliver gibi .. şimdi eski Abana fotoğraflarına bakıp , sanki  yaşlanmış bir kadının tozlanmış aynadaki  suretine bakar gibi üzülüyoruz …kederle …

Söylenen  hümanist sözler  tabiiki ciddiye alınmadığı gibi alay ediliyor…Çünkü bir çok insan için önemli olan sadece  maddiyat , yaşadığımız kentin  ruhunun  olduğu hiç düşünülmüyor..

 Kendisine yapılanı acı çekerek sadece  izledi belki biri beni kurtarır diye boşuna bekledi..

Atalarımızın diktiği ağaçlarımızı  hiç acımadan kestik,   kendi elleri ile yaptıkları evleri yıktık , bahçesiz ağaçsız , çiçeksiz evler yaptık..

Betonla  boğazlarını sıktık ağaçlarımızın…Hiç acımadan..

Abanadan uzakta olmak ….Fena…Abana Ana Kucağı gibiydi….

İstanbulda ne güneş ,ne yağmur ,ne de kar hakkını veriyor ama İstanbul’unda suçu yok ki  böylesine harika bir kenti  bu kadar çirkinleştirenler  bizleriz  bu kadar bizleriz ..

Denizin çok yakınında olan bu kenti  sadece martılar getiriyor kokusunu denizin içerlere.Bir zamanlar selvilerin , çam ağaçlarının bol olduğu (yeşilçam filmlerinden hatırlayınız ve yeşilçam adından görünüz)bu kentte çam kozalağı gördüğümde  mutluluk ve hüzün birlikte beni dansa kaldırıyor.

Şimdi  Abana Sevdalıları grubu Ihlamur ağaçları dikecekler ilçemize  varmı böyle bir güzellik varmı böyle incelik ? Büyüklerimizin  kestiklerini gençlerimiz yeniden  dikecekler o fidanlar ıhlamur ağacı olacak  belkide yeniden ıhlamur kokacak Abanam , eski kokusunu bulacak belki yine güller açacak arta kalan  bahçelerde…Abana bu kokuyu duyunca belki gözlerini açacak yeniden ….

“Bağrında barındırdığın bizlerden birçoğu terk etti seni ıssızlaşıyorsun gitgide farkındamısın? Kimileri göç etti başka  kentlere ,kimileri  sonsuzluğa uğurlandı.. Gerçi Onlarda kucağında , yüreğinde aslında..”

Sihirlere inanananlar, mucizelerin var olmasını isteyenler ve umudunu hiç yitirmeyenler, aklı bir karış havada olanlar ….Abana için dikilen bir gül bile ne çok şey değiştirir siz bilirsiniz..

Düşünsenize Ihlamur Ağaçları ne çok yakışacak Abanaya…Hafızasını bulmuş  yaşlı insan gibi yüzünde belli belirsiz tebessüm  yerleşecek dudaklarına…Eminim  kaybettiklerini birer birer  bekleyecek  umutla….

Nefes alarak…